90’lardaki sert riffleri özlediniz mi? Courtney Love vokalini belki de? Ya da hepsi? O zaman Speedy Ortiz tam da size göre!

Belki de ilk bakışta de piyasadaki pek çok grup gibi kadın vokalli ve melodik indie gruplarından biri gibi gelseler de; albümlerini dinledikçe farklarını ortaya koyuyorlar. Bunu da albümlerinde She & Him -artık pek çok kişiye itici gelen- tınılarıyla veya The Pains of Being Pure at Heart naifliğinde yapmıyorlar. Aksine 90’lardan kopup gelmiş sert riffler ve daha şiirsel liriklerle dile getiriyorlar.

Albüme ilk kulak verildiğinde, üzerlerindeki büyük bir Pavement etkisi hissedilmekte. Pavement’in zeka dolu lirikleri bir yana, grubun vokali Dupuis’in lirikleri tumblr’larımızı şenlendirdi bile. Bunda Dupuis’in edebiyat mezunu olmasındaki etikisi kaçınılmaz, ancak bu liriklerin sert rifflerle desteklenmesiyle oldukça parlak ve akılda kalıcı işler ortaya çıkmış. Robidoux’un soloları oldukça canlı ve sert, bu da albümü diğer işlerden ayrılmasını oldukça kolay hale getiriyor.

Grup kritikler tarafından bazı yönleriyle eleştirilse de -konserlerinde Dupuis’in kendi şiir kitaplarını zorla satmaya çalışması gibi-ortaya çıkardıkları işler oldukça tatmin edici. Eğer Yuck veya Surfer Blood gibi grupları seviyorsanız, Major Arcana’ya mutlaka kutlak vermelisiniz, zira şu aralar dinlenecek en iyi debut albümden ziyade 2013’ün en iyi işlerinden biri olmakta.