Tarihlerden Kasım 2012. Birçok Pink Floyd hayranı aldıkları habere inanamıyor: The Wall turnesi İstanbul’a uğrayacak! Pulse’u, The Wall turnelerini, Pompeii konserini defalarca ve defalarca izleyen, Pink Floyd’un diskografisine hakim olan güruh, Ağustos 2013 geldiğinde artık gözleri açık gitmeyecekti bu dünyadan. The Wall turnesinin İstanbul’a gelme ihtimalini bile seven Floydianlar’ın sevinçten havaya uçtuğunu söylememize gerek yoktur herhalde?

Konser haberinden sonra günler geçti, insanlar işe gidip geldi, öğrenciler vizelere, finallere girdi ve sonunda 4 Ağustos geldi çattı. Öss’ye girmeden önceki gece bizi basan heyecanın bilmem kaç katını hissetmeye başladık 3 Ağustos gecesi. Uyuyamayanlar mı dersiniz, heyecandan ne yaptığını bilmeyenler mi?

IMG_2203İşte o büyük konser günü saat 5 civarlarına biz İTÜ kampüsüne varmıştık. Kapılar 6 buçukta açılacaktı ama ona rağmen önümüzde hatırı sayılır bir kalabalık vardı. Uzun bekleyiş orada başladı. Sırada heyecanlı heyecanlı bir şeyler anlatan insanlar, konsere hala inanamayıp rüyada olduğunu düşünenler… Ama zaman bir türlü geçmek bilmiyordu. Sıramızı kaptırmamak için ne tuvalete gidebiliyorduk ne su almaya. Bize 10 saatmiş gibi gelen 1 buçuk saat geçtikten sonra kapılar açıldı ve güvenlikten geçen herkes yıllardır bekledikleri konser için stadyuma doğru koşmaya başladı. Stadyuma girip sahneyi gördükten sonra herkesteki heyecan kat sayısı katlanarak artmaya başladı. Bir an önce vakit gelsin ve dijital ortamlarda izlediğimiz konseri canlı kanlı görelim diye beklemeye başladık. Konser başlamadan önce ışıklar kapatıldığında bütün stadyum “her yer Taksim, her yer direniş” diye bağırmaya başladık. Biz gezi parkını için sloganlar atarken birden ışıklar kapandı ve havai fişekler eşliğinde ileride torunlarımızı etrafımıza toplayıp anlatacağımız efsane performans başladı.

IMG_2183Pink Floyd sevgimizle zaten mest olduğumuz konserin toplumsal olarak duyarlı ve hassas olduğumuz bir zamana rastlamasıyla konser bizim için farklı bir anlam daha kazandı. In The Flesh çalarken üzerimizden geçen maket uçak, Another Brick In The Wall sırasında sahneye inen öğretmen kuklası ve daha bir çok görsel şölen bizi normal dünyadan soyutlayıp harikalar diyarına bırakmıştı resmen. Biz harikalar diyarında inanılmaz vakit geçirirken Roger Waters’ın setlistteki 7. şarkı olan Mother’dan önce yaptığı 3 dakikalık Türkçe konuşma bizi hem şaşırttı hem de çok mutlu etti. Waters konuşmasını yaparken bir yandan duvarda gezi şehitlerimizin fotoğrafları gösterilmeye başlanınca hepimizin tüyleri diken diken oldu. Pink Floyd’u daha çok sevdik, gezi parkı şehitleri Mehmet Ayvalıtaş, Ethem Sarısülük, Abdullah Cömert, Ali İsmail Korkmaz ve Mustafa Sarı’yı daha çok özledik. Biz tekrar kısa bir slogan attıktan sonra Roger Waters ve ekibi bizi Mother ile kendimize getirdi ve konserin ilk kısmını geriye kalan 10 şarkı ile tamamladık. Biz unutulmayacak dakikalar yaşarken İTÜ Stadyumu’nda bir duvar örülmeye başlanmıştı. İlk kısmın sonunda tamamlanmış olan duvarı yıkmak istiyorduk ama önce ikinci kısımın başlamasını beklememiz gerekmekteydi. Ara boyunca duvarda dünyanın acımasız sistemi yüzünden ölen bir çok masum dünya vatandaşının fotoğrafları ve kısa biyografileri vardı.

IMG_2177Saatlerdir ayakta beklemekten kaynaklanan yorgunluğu ve susuzluğu arada yavaş yavaş hissetmeye başlarken Hey You ile başlayan ikinci kısım bizi tekrar büyülü bir geçide soktu ve harikalar diyarına bıraktı. Konsere gelerek haclarını tamamlayan Floydianlar, haccın temeli sayılan Comfortably Numb yaklaştıkça ortamın enerjisini arttırmaya başladılar. Enerji arttı, arttı ve Comfortably Numb çalarken Roger Waters’ın duvarı kırmasıyla 30 binden fazla insan aynı anda nirvanaya ulaştı. Kalan 7 şarkıyı, Roger Waters ve ekibinin bitmeyen enerjisini bir huşu içinde izledik ve duvar İTÜ’de bir kez daha yerle bir edildi! Konser bittiğinde aklımızda tek bir soru vardı: Hepsi bir rüya mıydı?

Roger Waters’ın yaptığı 3 dakikalık Türkçe protestosu:


6. dakikada İTÜ Çocuk Korosunu kıskanmaya başladığımız Another Brick In The Wall performansı:

Ve tabi ki Comfortably Numb:

Bilmeyenler için setlist ise şöyle;

Set 1

Outside the Wall
In the Flesh?
The Thin Ice
Another Brick in the Wall Part 1
The Happiest Days of Our Lives
Another Brick in the Wall Part 2
The Ballad of Jean Charles de Menezes
(“Another Brick in the Wall Part 2” reprise)
Mother
Goodbye Blue Sky
Empty Spaces
What Shall We Do Now?
Young Lust
One of My Turns
Don’t Leave Me Now
Another Brick in the Wall Part 3
The Last Few Bricks
Goodbye Cruel World

Set 2

Hey You
Is There Anybody Out There?
Nobody Home
Vera
Bring the Boys Back Home
Comfortably Numb
The Show Must Go On
In the Flesh
Run Like Hell
Waiting for the Worms
Stop
The Trial
Outside the Wall