Alışık değiliz halk olarak tepkimizi topluca göstermeye. 30 Mayıs’ta başlayan süreçte, pek çoğumuz tepkimizi gösterirken, sokakta bulunmayı, ayakta durmayı düşündük. Pek çoğumuz evde oturamayıp, Park’ta oturduk içimiz rahatlasın diye.

Bu acemilik yüzünden de derdeimizin anlaşılmasında zorlandık. Aramızdan bazıları, günlük hayatın bu koşullarda devam etmesini anlayamadı. Tepki veren çok sayıda yerli müzisyen olmasına rağmen pek azı müzik ile bunu ifade etti.

Bu konuda kendi müzisyenlerimize de baskı yaptık. Türkiye’de müzik durdu.

Oysa müzik, politik ve siyasi eleştirilerde hep önce olmuş bir mecraydı, geçtiğimiz yüzyıllarda. Belki Türkiye’de protesto etmek için müziği hiç kullanmadık (70lerde pek çok şarkı yapılmıştı, iyi ya da kötü). Ama alışık olmadığımız kesin.

Bizim yap(a)madığımızı Chinawoman yaptı, bir şarkı yaparak Gezi Parkı’na desteğini verdi.