E

pic Fair, İzmir’in uzun zamandır hak ettiği bir etkinlikti. İzmir gençliği, İstanbul’da gerçekleşen ağız sulandırıcı konserlerden bıkmış, bir otobüs uzaklığında iyi bir festival görmek için heyecanlıydı. Epic Fair hayalleri gerçekleştirdi.

Kübana Gazinosu‘nun ev sahipliği yaptığı organizasyon, minik bir arena tadındaydı. İsteyen içkisini kapıp sahneye oturabiliyor, isteyen üst kattan yayıla yayıla müziğin zevkine varabiliyordu. Öğlen 14.00’te başlayan festival, 20.00’de Palmiyeler’in çıkması ile vitesi arttırdı.

Akşam seansı Palmiyeler‘in sahneye çıkması ile başlamış oldu. Önceki gün yeni projeleri için Çeşme’de çekimde olan ekip, keyifli bir bahar günü Çeşme’de olmanın verdiği mutluluğu sahneye taşıdı. Hem Palmiyeler EP‘lerinden hem de yakında çıkacak albümlerinden parçalar sergileyen dörtlü, İzmir’lilerin üzerine huzurlu bir gülümseme kondurmayı başardı. Beach tınılarını şehir ortasına taşıyarak bir vaha ortamı yarattılar, sahnedeki sempatiklikleri ve güler yüzlülükleri ile uzun süre unutulmayacak bir konser verdiler. Sahne büyüsüne hiç kapılmadan, 50 dakika boyunca zevk alarak çalmaları, şarkı aralarında samimiyet dolu sohbetler etmeleri ve özellikle Rana Uludağ‘ın yüzünden düşmeyen gülümsemesi, Palmiyeler’in dinleyenin gönlünde özel bir yer edinmesine neden oldu.

Palmiyeler’in tatlı mı tatlı konserlerinden sonra ise sahneye Balina çıktı. Sanırım İzmir gençlerinin beklemediği sertlikteki performansları tabiri caize “beyin yaktı”. Alican Öyke, Palmiyeler performansı sonrası ısınan kanı, kaynatma noktasına getirdi. Çiğ ve sert rock’n roll’u gümüş tepsi üzerinde dinleyene servis ederek İzmir’lilerin gönlünü fethetti. Bağımlılık yaratan gitar ve bateri soloları dinleyini adeta maymuna çevirdi. “Temmuz” performansları ise gecenin parlak noktalarından biriydi. Alican Öyke’nin annesinin performans sonrası sahneye çıkıp katılımcılar ile keyifli bir sohbet etmesi ise festivalin güzel noktalarından biriydi. Rock’n Roll bir anne dinleyenlerin hepsini coşturdu, dozajı verdi ve The Ringo Jets için sahneyi hazırladı.

Festivalin son performansı ise The Ringo Jets‘den geldi. The Ringo Jets’in performansı için çok sevdiğimiz bir tabiri kullanmak isterim. “Hayvan gibi şey yapıyonuz yaa” Anthem ile başlayan serüven, Spring Of War ile yükseldi, Shake Your Hips ile zirveye vurdu ve Helter Skelter cover’ı ile bilinçleri darmadağan etti. Harmoni mükemmeldi, ses cuk oturmuştu, gitarın çıplaklığı tüm gücüyle dinleyene güzel bir şaplak atıyordu. The Ringo Jets performansıyla bulunduğu konumdan çok daha fazlasına aç olduğunu bir kez daha kanıtladı.

Özellikle belirtmek isterim ki Epic Fair, Lale Kardeş‘in tam bir “Rock Goddess” olduğunu tekrar kanıtladığı yer olarak tarihe geçti. Bitmek bilmeyen enerjisi, şarkı aralarındaki espritüel konuşmaları ve tavırlarıyla yerli sahnenin en “badass” müzisyenlerinden biri olduğunu tekrar hatırlattı.

 

Epic Fair, ilk defa düzenlenmesine rağmen İzmir’in gördüğü en doyurucu festivallerden biriydi. Müziği, çalışanı ve ortamı ile dinleyenin seve seve tekrar katılacağı bir çalışmaydı.

Senelerce devam etmesi umuduyla.