Albüm Puanı: 8.7

Top 4:

1. Emulator 

2. Sling The Decks

3. Dosimeter

4. 110 to the 101

Amerika elektronik müziğinin tartışmasız en kaliteli isimlerinden biri olan The Crystal Method’un 14 Ocak tarihli bu yeni self-titled albümü aslında grubun yine bambaşka dehlizlere yol aldığının kanıtlarından biri olduğunu söyleyerek lafa başlamak isterim.

Temel olarak dubstep’in son yıllardaki hegemonyası aslında elektronik müziğe gönül veren herkesi bir aksak ritm sevdasına kaptırmasına sebep oldu. Bu aksak ritm Amerika’da başka türlerle çarpışıp yeni türlerin çıkmasına sebep oldu; glitchy, glitch hop. Bu noktadan itibaren elektronik müziğin seyri yine değişmeye devam ederken eski toprak isimler de bundan faydalanmayı bildiler. Bunlardan biri de The Crystal Method.

Aslında albümün daha ilk saniyesinden itibaren klasik olarak size karanlık bir dünya sunuyor . 8- bit müziklerin sert baslarla dansı, breakbeat öğelerinin çok farklı bir biçimde kendini sunması, repetasyondan kaçan olağan dışı pasajlar, albümün en keskin özellikleri arasında. Ken Jordan ve Scott Kirkland ikilisi aslında hep sınırları zorlamak derdinde. Hit şarkının h sini dahi anamayacağımız şahane bir elektronik müzik şöleni aslında bu albüm.

Sizi farklı bir atmosferde karşılayıp post – apokaliptik bir evrende hissetmenize sebep olabilecek derecede soğuk ve karanlık bir yapıda oluşturulmuş. Dinlerken zorlanabileceğinizi düşündüğüm en büyük nokta bu, belki de albümün en büyük handikapı.

Konuk müzisyen kadrosu ise yine The Crystal Method şaşırtıcılığında; Dia Frampton, Le Castle Vania, Nick Thayer, LeAnn Rimes, Frankly Perez, Afrobeat

Bu senenin en iyi albümlerinden biri olmaya aday kalitede başarılı ve enfes bir iş.

The Crystal Method – “Over It” ft. Dia Frampton:

The Crystal Method – “Emulator”: