Albüm Puanı: 9/10

Şarkı dediğin;

1- Tiff (Feat Justin Vernon)

2- Smug

3- Chain My Name

4- Warrior Lord

“Early call the master flirts
Measuring up the pretty girls
Body buildings sickly fed
Need my TV, I need my meds”

Biraz geciktim. İki seçenek vardı önümüzde. Poliça‘dan yürüdüm. Üzerinden oldukça zaman geçti ama o günden beri ben bu albümle yürüyorum.  Fazla bilgi ve teknik dil kullanmanın bu albümü gölgede bırakacağı yönünde düşüncelerim var. Yakın bir arkadaşımın sırlarını açığa çıkarmak gibi olacağını hissediyorum. Teknik olarak da yaklaşılır, tarih ve bilgi de verilir ama albümü kafanıza bere gibi geçirip, kış karanlığına adım atınca grupla ve albümle ilgili öğrendiğiniz, burada okuduğunuz teknik bilgileri ve zaman çizelgesini unutacaksınız. Bu nedenle biraz daha hisse dokunacak bir inceleme yapma taraftarıyım.

Tabii hiç bilgi vermeden de olmaz. Albümün tüm sözleri vokal Channy Leaneagh‘e ait. Müzikler de Ryan Olson‘ın yeteneğinin kanıtı. Poliça, kafanızı kaldırdığınızda yeşili ve dağları görebileceğiniz Minneapolis’ten bir grup. 2013’ün Ekim’inde, kışa girerken 2. albümleri Shulamith yayılandı. Etiket Mom + Pop Music.

Albümün ilk yayınlanan şarkısı ve şahsen favorim ‘Tiff.’ de Channy Leaneagh‘e  Justin Vernon eşlik ediyor. Kendisi Bon Iver‘in solisti. Şarkının etkisi o kadar büyüleyici ve büyük ki şarkı bitmeden tekrar başlatmak istiyorsunuz. Çünkü şarkının bittiği ana kendinizi hazır hissedemiyorsunuz. Bestelenen baslar, her dokunuşta ayaklarınızı yerden kesebilecek kadar güçlü. Kış sert geçeceğini hissettirmişti o günlerde. Abuk bir zaman dilimiydi. Kafa dağıtmak için konuşup duruyordum ve ‘Tiff’ çalmaya başladı. Anlattığım, anlatacağım her şeyi unuttum. Tamamen şarkının içine düştüm ve bir kez daha dinliyor olmanın keyfini çıkardım. İçinde bulunduğunuz insan topluluğunda bir kişinin durumu anlaması şarkıyı daha da ışıldattı. İçimden bir kez daha beni Poliça ile tanıştıran kişiye teşekkür ettim.

Bazı insanların kafası kışa basmıyor. Aydınlık gökyüzü altında yaşamak istiyorlar. Ama bazıları da saklanmak isteyebiliyor kimi zaman. Yaz aylarında her şey çok aydınlıkken saklanmak mümkün olmuyor. Bazı insanların kamuflajı kıştır. Pastel boya gibi bir gökyüzü değil de daha çok Dali’nin iç dünyasını yansıtan bir gökyüzü lazım. Her şeyin apaçık ortada olmaması lazım. Dinlenmek gerek biraz, görmemek ve kaçmak gerek. O insana kış boyunca dinleyeceği, harika baslar ve davullarla bezenmiş, vokalinin ve synthesizerının fark yarattığı bir albüm lazım. Poliça’da bu düşünceye ayak uydurarak Shulamith albümünü kışa girerken satışa sundu.

Chain My Name” ile albüme giriş yapıp, gündemdeki hissiyatımızla yüzleşiyoruz. Güvensizlik ve çaresizlikle boğuştuğumuz günler, sanki bir sınır kapısının önünde dizilmiş gibiyiz. Kafalar bir sağa bir sola dönüyor. Albüm ilerledikçe zincirler kırılıyor. Kendinizi iyi hissetmeye başlıyorsunuz. İyi hissetmek ve iyi şeylerden bahsetmek direnişlerin en güzeli olabilir. Dali’nin gökyüzünün altında kendimize gelip, sakin bir şekilde ilerlemeye devam ediyoruz. Ritmler yer altından yükseliyor. Şarkılar arasında sırayla ilerlerken Channy’nin sesinin etkisi iyice kabulleniliyor ve sindiriliyor. Kapıldığınız his her ne ise, tutulduğunuz duygular ne boyuttaysa Channy’nin yazdığı sözlerin de dediği gibi hepsi sonuçta; “kafa karıştırıcı”. Albümde synthesizerın kusursuz etkileri de damarlarda dolaşmaya başlıyor. Warrior Lord ile Channy yeteneğinin en zirvesinden bize sesleniyor. Her şarkı bahse değer ama Poliça’nın her zaman üzerinde olan gizemini fazla dağıtmak istemiyorum. Albümün ortalarında kamuflaj daha da başarılı hale geliyor. Etrafınızı saran etki bir çok durumda üzerinize çok yakışıyor. Battaniyenin içinden çıkmadan albüm devam edebiliyor. Sokakta yürürken albüm herkesin istediği türden bir arkadaş olabiliyor. Dışarıda, kalabalığın içinde, boğazımızdan içeri lavlar dökülürken, Shulamith asla yadırganmıyor. Kısaca, kış mevsiminde her ortamın, her duygunun ve her sokağın albümü diyebiliriz.

Albümün dönüm noktası Tiff. Bahsettiğim gibi Justin Vernon etkisi ve Channy’nin sesiyle her şeye “başka gözle bakmayı denemek” evresine geliyorsunuz. Ben şahsen “nasılsın” diye sorduklarında “Shulamith” gibiyim dememek için büyük bir çaba sarf ediyorum. Bazı fotoğraflar insanı salisede iyileştirebilir. Bazı melodiler sonsuza dek kulağın içinde hapsolabilir. Shulamith, bu mevsimin rengine, duruşuna ve barındırdıklarına yol arkadaşı oluyor. Gerilim dolu bir gündemde, hem hislerinizi sonuna kadar algılamak, hem kafanızı dağıtmak hem de kendinizi özgür hissetmek için en iyi tercih bu albümden yana olacaktır.

Son olarak; çok güzel albüm ya.